Ποιος ελέγχει πραγματικά το domain σας; Ένα θέμα επιχειρησιακής συνέχειας
Ένα domain μπορεί να επιβιώσει από ιστοσελίδες, συνεργάτες και εργαζομένους, γι’ αυτό η ιδιοκτησία του χρειάζεται συνειδητή διαχείριση.
Ενημερώσεις, νέα και εξελίξεις από τον χώρο της φιλοξενίας, της ασφάλειας και του Internet.
Ένα domain μπορεί να επιβιώσει από ιστοσελίδες, συνεργάτες και εργαζομένους, γι’ αυτό η ιδιοκτησία του χρειάζεται συνειδητή διαχείριση.
Το άρθρο «Πλεονασμός DNS: γιατί οι authoritative nameservers χρειάζονται ανεξάρτητη ανθεκτικότητα» εξετάζει ένα πρακτικό ζήτημα που επηρεάζει την…
Το άρθρο «Λήξη domain: γιατί ένας υγιής server μπορεί να γίνει μη προσβάσιμος» εξετάζει ένα πρακτικό ζήτημα που επηρεάζει την ασφάλεια, τη…
Το άρθρο «DNS caching και παλιές εγγραφές: γιατί μερικές φορές επιμένουν παλιές απαντήσεις» εξετάζει ένα πρακτικό ζήτημα που επηρεάζει την…
Το άρθρο «DNS TTL και διάδοση: τι συμβαίνει πραγματικά μετά από μια αλλαγή εγγραφής» εξετάζει ένα πρακτικό ζήτημα που επηρεάζει την ασφάλεια, τη…
Το άρθρο βασίζεται σε πραγματικό περιστατικό ή επίσημη ανακοίνωση του 2025. Η Cloudflare ανέφερε ότι μια αλλαγή στην τοπολογία υπηρεσιών στις 14 Ιουλίου 2025 προκάλεσε διακοπή του δημόσιου DNS resolver 1.1.1.1 στο edge.
Στόχος είναι η τεχνολογία να συνδεθεί με καθημερινές αποφάσεις διαχείρισης. Ένα A record αντιστοιχίζει απευθείας ένα hostname σε μια IPv4 διεύθυνση, ενώ ένα CNAME δημιουργεί alias από ένα hostname προς ένα άλλο.
Στόχος είναι η τεχνολογία να συνδεθεί με καθημερινές αποφάσεις διαχείρισης. Ένα domain εκχωρεί την αρμοδιότητά του σε nameservers.
Στόχος είναι η τεχνολογία να συνδεθεί με καθημερινές αποφάσεις διαχείρισης. Το DNSSEC προσθέτει κρυπτογραφική επαλήθευση στις απαντήσεις DNS ώστε οι resolvers να μπορούν να επιβεβαιώνουν ότι τα υπογεγραμμένα δεδομένα DNS δεν…
Βλάβες δικτύων, υπηρεσιών cloud και συνδέσεων δείχνουν γιατί η ανθεκτικότητα βασίζεται σε πολλαπλά επίπεδα και όχι σε μία μόνο πλατφόρμα.
Το TTL καθορίζει για πόσο χρόνο μια DNS απάντηση μπορεί να παραμείνει αποθηκευμένη σε cache πριν ζητηθεί ξανά.
Η παγκόσμια συνδεσιμότητα βασίζεται σε πολλαπλές διαδρομές, αυτόνομα δίκτυα και μηχανισμούς επαναδρομολόγησης.